"O blog da SAGA"

7. IMAXES DA SAGA

Expedición Galega a Bruselas: Xogando á billarda diante do Parlamento Europeo.

img_20161208_100818

Por Miguel Losada. Secretario SAGA

Imaxes © Pedro G. Losada SAGA. Agás indicadas.

Estes días temos estado algo ocupados en Bruxelas. A SAGA, dentro da expedición galega até esta cidade, solar do Parlamento e da Comisión Europeas, foi recibida por responsables desas institucións que foron casa da cultura galega por tres días. Explicamos aló que as industrias da cultura non deben ser confundidas ca substancia amniótica que é en realidade a Cultura, e que nutre a estas. Dependen unha da outra, e xuntas son mais que a suma das dúas.

cartel-facebook-e-demais-tentation-galego_1488x550

Cartáz do programa de chegada no formidable local de La Tentation.

Aló tivemos a oportunidade de escoitar o como e porqué do funcionamento destas entidades, de expor opinións, ter unha conciencia mais clara da nosa realidade como cultura dotada gran capacidade de expresión artística e cultural e que conta con profesionais de gran talento. A Comisión Europea, por medio de dous representantes, escoitou as nosas preguntas e respondeunas, malia que no de xeito satisfactorio. No Parlamento puidemos usar diferentes salas de reunión como lugares de traballo. A carga simbólica destes espazos, a posta en escena ou rito se se quere, e o formato que impón o ritmo da institución foron moi importantes para centrar as cuestións e aproveitarmos o tempo e a oportunidade.

Agradecemos, tanto á euro_deputada Lidia Senra como a todo o equipo de traballo deslocado ó aló, todas as xestións e o traballo de moderación dos debates, loxística e organización que resultaron moi proveitosos para a cultura galega, na nosa opinión.

Agora debemos afrontar a tarefa de consolidación das liñas de traballo que xurdiron deste evento. Colaborarmos para a redacción dunhas conclusións; aumentarmos a taxa de contactos entre asociacións de base, artistas, responsables de contidos relacionados ca nosa cultura, editoriais e calquera persoa ou entidade interesada na prosperidade colectiva galega.

Compre expresarmos, coido, que Galiza atesoura na súa cerna cultural todo aquilo que Europa precisa considerar se pretende camiñar cara a definición de si mesma como un axente de recoñecida lexitimidade e predicamento no contexto internacional.

A cultura galega garda versións insubstituíbles dos contidos comúns a tódolos pobos de Europa. Galiza non é unha singularidade ou anécdota cultural; é unha cultura plena e homologable ás demais do continente; a nosa equipaxe cultural, acrisolada na forxa da Historia, resulta imprescindible para a mellor comprensión da realidade conxunta da familia europea. O noso é valioso non por privativo dos galegos e galegas, mais si por manter e achegar á sinfonía compartida de contidos que dan conta dunha realidade colectiva que sería moito mais pobre e inintelixible na historia sen o concurso de Galiza.

Compre, pois, facermos o que no se ten feito: deseñarmos e aplicar unha didáctica ó respecto. Unha que sexa quen de transmitir o que foi furtado do panorama comunitario e estatal, como é a realidade de que Galiza posúe a capacidade de enriquecer de xeito senlleiro o panorama da identidade dos pobos de Europa.

 

A nosa produción cultural depende, para ser nosa, de que xurda desa complexa e inveterada equipaxe cultural que mencionei antes. Axudar, dende as institucións comunitarias, a facer factible o desenvolvemento desta produción implica, pola nosa parte como sociedade, o compromiso, deber e conveniencia, de coñecer e gastar os nosos propios contidos.

Moitos son os exemplos que ilustran o feito de que Galiza é o solar dunha paisaxe cultural de estrutura tan relicta e xenuína como potente, mais posta ó día polas sucesivas xeracións de traballadores e traballadoras galegas. Nada como unha potente tradición para asentar sobre ela unha sociedade innovadora e moderna. Compre restituírmos esa conexión entre o ter sido e o querer sermos. Galiza pode ser, en Europa, o escenario idóneo, ou un deles, da posta en práctica da re_fundación das estruturas comunitarias baseada na necesaria definición dun marco identitario e cultural, xa que logo, común. A explicitación deste compromiso por parte da sociedade galega, a defensa na nosa identidade como cultura, engrandece e capitaliza culturalmente ó contexto europeo.

Foi o gran valedor desta idea, o filósofo Johann Gottfried Herder, que xa no XVIII proclamaba que cada Pobo posuía de seu un motor interno para o seu desenvolvemento. Herder acuñou a idea de cultura que manexamos hoxe en día. Para Herder, os pobos forman parte do conxunto da diversidade humana. A maneira de ser de cada pobo, a súa diversidade, engrandece ó xénero humano. Tamén ó contexto europeo. O mérito de cada Pobo deriva da súa capacidade para expresarse con voz propia nun contexto coral. Esa voz, esas singulares capacidades de expresión constituirían o que agora denominamos cultura. Herder sería hoxe un crítico da Globalización e, seguramente, un activista da diversidade cultural mundial baseada no diálogo entre Pobos. A defensa pois da identidade de Galicia no contexto europeo, reforza á de Europa xa que todo o que nos fai galegos fainos europeos na medida de que boa parte diso que é sermos Europeos xurde en Galicia:

Nodo fundamental das primeiras arquitecturas monumentais europeas; o espazo euro_atlántico de intercambios da idade do bronce; o gran urbanismo protohistórico; o primeiro estado medieval no continente; a nación que no século IV deu simultaneamente un emperador, (Magno Clemente Máximo) un papa,( Dámaso)  un reformador social a escala continental,(Prisciliano) etc; o referente ideolóxico místico baixomedieval, o camiño pan_europeo de Compostela; o desenvolvemento dunha literatura, unha lírica, unha música, a creación dunha especial relación co sector primario, simbiose entre un pobo e a terra que terman cadaquén do outro. Nai dunha lingua falada, cas súas versións, por todo o mundo. O perfeccionamento de modelos populares de explotación da Gandería, agricultura e pesca; A capacidade en definitiva de ter resistido, até hoxe, os potentes ataques a todas estas realidades e outras enumerables.

Mais todo isto non é evidente, nin nas institucións europeas, nin entre todos os axentes culturais e sociais Galegos, nin na sociedade galega no seu conxunto, e moito menos nas instancias administrativas de Galiza onde mesmo nin a lingua é un valor absoluto. Insistimos, pois na necesidade dun deseño didáctico proxectable cara as institucións comunitarias mais tamén reversible e viable como predicado interno.

https://www.facebook.com/SOS-Arte-Rupestre-Galega-877792378989242/

https://sociedadeantropoloxicagalega.wordpress.com/2014/03/18/a-saga-e-o-museo-das-civilizacions-de-europa-e-o-mediterraneo-dende-o-26-de-marzo-ate-o-4-de-agosto-de-2014/

https://sociedadeantropoloxicagalega.wordpress.com/2016/10/04/berberechos-da-ria-de-noia-unha-paisaxe-cultural-de-relevancia-mundial/

Galería de imaxes © Miguel Losada – SAGA. Alonso, Quintía e Losada cos compañeiros: Xurxo C. de A Citania Arqueoloxía e con M. Miranda e M. Vizoso de Mariña Patrimonio no país de Tintín. Xogando á Billarda diante do parlamento Europeo o 7 novembro de 2016 grazas á xente da Asociación Xotramu de Muimenta, Lugo e a toda a expedición galega.

O asunto na prensa e medios.

http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/42932-delegacion-reivindica-papel-cultura-galega-europa

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/coruna/2016/12/09/sector-cultural-gallego-denuncia-bruselas-marginacion-precariedad/0003_201612H9P39992.htm

http://ageuropa.gal/unha-delegacion-de-65-persoas-da-cultura-galega-viaxa-a-bruxelas-para-facer-visible-a-situacion-do-sector/

http://baiaedicions.net/editorial/preparadas-para-reclamar-o-desenvolvemento-da-lei-do-libro/

Evento na Tentation:

https://www.facebook.com/hashtag/europacapitalgaliza?source=feed_text&story_id=983745768397422&pnref=story

Unha xuntanza histórica polas posibilidades que abre a novos xeitos de colaboración e de establecemento dunha rede de axudas mutuas e contactos que fagan mais sólido o panorama da xestión e creación de contidos en Galicia. Finalmente, rematamos cun comezo. Un punto de inflexión cara á mellora substantiva na xestión colectiva e descentralizada dos contidos galegos. Un incremento nos intercambios e colaboracións orientado a crear mais valor engadido na produción cultural galega actual e, como consecuencia disto, reducirmos as feblezas que lastran a vivencia, produción e consumo da cultura galega en todas as súas manifestacións tanto fora como dentro do país. Nos encetamos, pois, este regreso á Terra con esta proposta para seguirmos o diálogo e dar quenda de intervencións neste sentido. Fale quen teña que dicir.


Berberechos da Ria de Muros e Noia. Unha paisaxe cultural de relevancia mundial.

12032883_10200858128251371_1111188466029098190_o

No seu día, a SAGa colaborou activamente para acadar a declaración de  Paisaxe Cultural Patrimonio da Humanidade para a Ría de Muros e Noia. Nomeadamente, unha das xoias sobranceiras deste magno espazo de interese cultural é a actividade marisqueira realizada polas mulleres, eminentemente, desta ría. Un vídeo realizado polo fotógrafo da SAGA ó respecto, acadou unha gran relevancia nas redes e agora está dispoñible como un documento e homexe a estas mulleres traballadoras e esforzadas que manteñen viva a tradición ó tempo que contribúen á creación de riqueza mediante unha actividade tan ancestral como  é a procura do sustento no mar. Todo un orgullo para a cultura galega.

Imaxes relacionadas

https://www.facebook.com/pedro.g.losada/media_set?set=a.10200845572217478.1073741910.1709266045&type=3

Malia todo, non foi posible acadar os apoios necesarios para evidenciar unha vontade colectiva de acadar este obxectivo. Eis, agora, no blog da SAGA, en cualidade de promotores da proposta e para que así conste, o vídeo e a nosa posición ó respecto xunto co resumo da proposta presentada.

En 1972 a Conferencia Xeral da UNESCO aproba a “Convención sobre la protección del patrimonio mundial cultural y natural”.

O Organismo que inscribe os bens que integran este partimonio mundial é o Comité do Patrimonio Mundial. España é un do membros deste organismo, que é quen dita as instrucións para inscribir cada ben de interese.

Hai varios organismos independentes que asesoran no expediente de cada inscrición:

  • Consello Internacional de Monumentos e Sitios (ICOMOS)
  • A Unión Internacional para a Conservación da Naturaleza (IUCN)
  • Centro Internacional para o Estudo da Preservación e Restauración dos Bens Culturais (ICCROM).

11999646_10200845577337606_3024946186412282725_o

Para ser declarado Patrimonio da Humanidade os bens culturais deben cumprir algunha destas características:

  • Representar unha obra mestra do xenio creativo humano.
  • Ser a manifestación dun intercambio considerable de valores humanos durante un determinado período ou nun área cultural específica,(…) a planificación urbana ou o deseño paisaxístico.
  • Ser e aportar unha testemuña única ou excepcional, dunha tradición cultural(…).
  • Ser un exemplo sobresainte (…) ou de paisaxe que ilustre unha etapa significativa da historia da humanidade.
  • Constituir un exemplo sobresainte de hábitat ou establecemento humano tradicional, representativo de una cultura o de culturas agora vulnerables polo impacto dun cambio irreversible.
  • Estar directa e perceptiblemente asociado con acontecementos ou tradicións vivas, ideas ou crenzas de importancia, ou con obras artísticas ou literarias de significado universal excepcional.

En calquera caso, serán tamén moi importantes os criterios de autenticidade e de estado de conservación do ben relevante dende o punto de vista patrimonial.

11754724_10200847156017072_2337816623534192626_o

Cada Estado, establece unha lista indicativa e de revisión periódica, de bens que poden, eventualmente, ser inscritos. Este inventario de bens, expresa o recoñecemento internacional dos valores universais. Entrégase oficialmente no Centro do Patrimonio Mundial da UNESCO.

En España, o órgano responsable delo é o “Consejo del Patrimonio Histórico” como máximo ente consultivo na materia, e no que están representadas todas as Comunidades Autónomas. Este Consello eleva ó Goberno a lista indicativa, xustificada e contextualizada, de bens aspirantes.

10630570_10200848228603886_1823690890049567254_o

É competencia estatal a determinación da orde de prioridade e a oportunidade das inscricións. Para elo seguirá as recomendacións que figuran nas “Orientaciones operacionales para la aplicación de la Convención del patrimonio mundial “. Os expedientes deben enviarse ó Centro do Patrimonio Mundial antes do 1º de febreiro para ser sometido ó dictamén do Comité del patrimonio mundial da sesión do seguinte ano, no mes de xuño.

12002356_10200845574257529_5843919569584334528_o

Existen uns Órganos Consultivos que interveñen gracias co seu grupo de expertos para avaliar in situ cada proposición. Emitirán uns informes que serán estudados polo Comité del Patrimonio Mundial, primeiro na súa reunión de Xuño, e despois na sesión do mes de decembro, cando se completará e definirá cada posible inscrición, decidindo así a inclusión ou non no inventario.

Os criterios que entran en xogo con carácter xeral e son os de excepcionalidade, autenticidade e relevancia universal, como vimos. Ademais, primarán os valores de significado histórico, antropolóxico e etnolóxico. Serán especialmente importantes polo seu carácter previo perante outras consideracións, a autenticidade e a existencia acreditada dos sistemas de protección e xestión suficientes que garantan a conservación do ben.

12006429_10200845573697515_2495683701674142276_o

Os sitios ou paisaxes culturais, deberán ter entidade suficiente para representar a totalidade da paisaxe cultural que ilustran. Será ademais, posible propoñer zonas asociadas a grandes liñas ou redes de transporte y comunicación.

O Comité intenta, en xeral, acadar un equilibrio entre os bens culturais e naturais, ademais dunha axeitada distribución xeográfica de todos eles.

12032654_10200847155857068_532531364604699215_o

En calquera caso, o obxecto de cada expediente que dea lugar á cada declaración de inscrición, será evidenciar o feito de que a inscrición fará posible que o elemento considerado chegue a cumprir cando menos unha das seguintes funcións:

  • Testemuñar (…) acerca dalgunha tradición cultural de relevancia humana global ou xa desaparecida. (…)Ou da influencia moi marcada e singular dentro dun área cultural concreta, con extensións sobre acenos arquitectónicos, urbanísticos, paisaxísticos os cales resultan positivamente condicionados.
  • Ou constitúe un exemplo sobresainte do establecemento humano ou da ocupación do territorio, sendo isto representativo da prevalencia das culturas tradicionais, sobre todo cando son vulnerables fronte a mudanzas irreversibles.
  • Ou ofrece un exemplo sobranceiro (…) dunha paisaxe que ilustre un período significativo da historia humana.
  • Ou representa una obra mestra do xenio creador das comunidades humanas.
  • Ou aparece directa ou materialmente asociado con acontecementos ou tradicións vivas, ideas, crenzas ou obras artísticas e literarias que teñan unha significación excepcional.

12034462_10200851552086971_607066853804221188_o

Das paisaxes culturais

En 1992 a Convención do Patrimonio da Humanidade transformouse no primeiro instrumento legal internacional para o recoñecemento e a protección dos paisaxes culturais

Estes representan as “obras combinadas da naturaleza e do ser humano” designadas no Artigo 1º da Convención.

Son ilustrativas da evolución da sociedade e dos asentamentos humanos no tempo, baixo a influencia das restricións físicas e/ou as oportunidades que brindaba o seu entorno natural e as sucesivas forzas sociais, económicas e culturais, tanto internas como externas.

Reflicten técnicas específicas do uso sostible da Terra, tendo en conta as características  e os límites do entorno natural no que fican establecidas, ademais dunha relación espiritual específica ca natureza.

Neste sentido, son formas tradicionais do uso  útil para o mantemento da diversidade biolóxica.

A paisaxe organicamente evolutiva, é o resultado dun imperativo inicial social, económico, administrativo, e/ou relixioso que desenvolveu a súa forma actual en asociación con, e en resposta a, o seu entorno natural. Estas paisaxes testemuñan ese proceso de evolución na súa forma e nas características dos seus compoñentes.

Unha paisaxe viva é aquela que mantén un papel social activo na sociedade contemporánea, asociado co modo de vida tradicional, e no que o proceso de evolución está inda en progreso. Ó mesmo tempo amosa evidencias materiais significativas da súa evolución no tempo.

12038923_10200848227523859_2818535647575342133_o

Das condicións de viabilidade e sucinto DAFO ó respecto.

A actividade marisqueira na Ría de Noia posúe, pois, calidades antropolóxicas, históricas, etnográficas e vitais mais que acreditadas que fan dela unha acreedora obxectiva a seren declarada patrimonio mundial do xénero humano. Destacan entre eles:

  • A súa autenticidade en tanto que fenómeno vivo e ancestral que comunica directamente a realidade económica actual cos estadíos mais inveterados do proceso de sucesión cultural do noso xénero. Neste sentido dase a singularidade de que esta actividade constitúe unha paisaxe de estrutura relicta mais posta ó día polas xeracións sucesivas de mariscadoras da Ria de Noia, neste caso.
  • O feito de representar un insuperable exemplo da importancia e transcendencia da visibilización exitosa da actividade económica e cultural da muller, e un modelo de desenvolvemento exportable como modelo de organización a escala local. O factor antropolóxico de “xénero”, en definitiva actuaría a prol deste proxecto.
  • O carácter tradicional da actividade, desaparecida en xeral no resto do mundo e claramente ameazada a escala global e orientada dende os seus inicios con criterios sustentables.
  • A forte personalidade do fenómeno mesmo dentro da súa área cultural inmediata, Galicia.
  • A natureza endóxena, da comunidade local, do deseño, xestión e adaptación ós tempos da actividade, manifestada na xeometría cultural marcadamente horizontal da mesma.
  • A capacidade de influencia da actividade sobre outros acenos culturais dentro do marco da interface maritimo-terrestre de referencia, os cales fican positivamente condicionados (adaptados) dentro dunha órbita arredor da explotación do recurso marisqueiro.

12038722_10200848228403881_5901745585460478559_o

Son déficits que cumpriría subsanar:

  • Acreditar de xeito convincente, a existencia dos sistemas de protección e xestión suficientes que garantan a conservación do ben.

 

Referencias adicionais

http://whc.unesco.org/en/culturallandscape

http://ip51.icomos.org/landscapes/index2esp.htm#

 

12038730_10200845574457534_6793852737696995500_o

12032883_10200858128251371_1111188466029098190_o


A II Mascarada Ibérica en imaxes.

12622246_10201154586862651_2947259263260339616_o

Primeiro avance da II Mascarada Ibérica en imaxes. Haberá mais.

O Cazador de imaxes da SAGA seica apañou un bo feixe de documentos cos que queremos axudar a poñer de manifesto a importancia cultural deste gran evento que foi posible, outra vez, grazas ó extraordinario esforzo organizador da xente de Viana do Bolo e de Vilariño de Conso e dos bos amigos que foron gañando, co tempo e bo facer, por boa parte da península.

O oriente galego é un claro referente continental, cando menos, nesta materia, xa que proporciona contidos culturais que falan do fenómeno humano en conxunto. Por elo, eses contidos e a súa autenticidade resultan apreciados e considerados relevantes por persoas e entidades dotadas dunha repercusión global.

Dende a SAGA, a nosa mais ampla felicitación a todos e todas elas. Agradecidos por manter vivo, para todos, o Entroido Galego.

 

 

 


As III Xornadas do Entroido da SAGA en Imaxes.

Entroido 2015

Grazas ó noso compañeiro Miguel Ângelo Bieites, sempre na primeira liña de traballo e persoa de vital importancia na SAGA xa que é o deseñador de capas de publicacións como Fol de Veleno, entre outras, podemos agora dispor destas imaxes dos relatorios que se desenvolveron nestes dous días no CITA de Pontevedra.

Entroido 2015

Luis Bará, Concellal de Movilidade, Patrimonio cultural e etnográfico e do Centro Histórico, na introdución do primeiro día.

Entroido 2015

Bará, Rafa Quintía e Xosé Fuentes Alende a piques de comezar a primeira intervención. A Corrida da Rosca foi o tema central da exposición do investigador.

Entroido 2015

Entroido 2015

Falando do entroido de Campañó.

Entroido 2015

Hector Salgado, de Laza, Ourense, construtor e deseñador de instrumentos de percusión. Salgado é o responsable do obradoiro tradicional “Morenita percusión”.

Entroido 2015

O compañeiro da SAGA Miguel Losada, termando dun “power point vintage”

Entroido 2015 Entroido 2015

O colaborador da SAGA o escritor e investigador Carlos Ares transmitiu o espírito do entroido de Viana do Bolo, no oriente galego.Entroido 2015 Entroido 2015

O compañeiro Xosé Anxo Rosales no comezo do segundo día de charlas, falando do entroido de Marcón e a súa posibilidade de recuperación plasmada no novo número das Monografías da SAGA, o nº3,  xa dispoñible, e da cal é autor o propio Rosales.

Entroido 2015 Entroido 2015

Entroido 2015

Entroido 2015

Carmela Sanchez, responsable da empresa ETNOGA Patrimonio Cultural e colaboradora de Patrimonio Galego.net, entre outras outras moitas cousas, presentou unha unidade didáctica deseñada para os escolares de infantil e primaria. A calidade do futuro depende do esforzo do presente.

Entroido 2015 Entroido 2015

Xerardo Santomé, autor do xa case mítico libro Treboada Galega, todo un referente para o coñecemento da música de Galicia, expoñendo o seu traballo sobre o Entroido de Hio.

Entroido 2015 Entroido 2015

Suso Fariñas que veu dende Xinzo da Limia, presidente da Asociación A Pantalla,  fixo unha emotiva e sabia presentación do entroido Limiao. Ca súa intervención transportou ós presentes ó interior do traxe de Pantalla.

Entroido 2015

Para rematar, Carme Gallego, Cesar Loureiro e Xan Aparicio fixeron levitar ó edificio mediante a máxia da corda frotada. Impresionante regalo co que xa é a terceira vez que nos agasallan nestas Xornadas do entroido da SAGA


A SAGA na Primeira edición da Mascarada Ibérica en Viana do Bolo e Vilariño de Conso 2015

10865823_4967652044970_5366454435177670305_o

Nesta pasada fin de semana de xaneiro de 2015, tivo lugar a I Mascarada Ibérica en Viana do Bolo e Vilariño de Conso. As vellas montañas das Terras Altas tremeron de novo co son dos Folións no medio da invernía. A cor e o ritmo encheron a paisaxe ancestral, os espazos poboáronse da cultura que xurdiu e correu, como un cachón, dende as tan simbólicas alturas da serra.

O folión encarna de maneira excelente os valores da sociedade tradicional como son a solidariedade, o esforzo colectivo e calidade humana. Todos eles ficaron ben defendidos e actualizados nestes dous días de xenerosidade e orgullo, nos que o Fulión creou de novo ó seu redor un espazo en un tempo para compartir, expresarse e comunicar.

A carón dos bombos, das musicais aixadas e gadañas tamén, o mundo dobra e adquire propiedades diferentes e mellores das que tiña en orixe. Ó redor do folión o mundo é mellor. Os viaxeiros adquiren a condición de veciños e estes viaxan cara o interior de si mesmos para rescatar o verdadeiro espírito da natureza humana: A comunidade sostida polos seus símbolos.

Nos, a SAGA, podemos dicir que aló estivemos. Nun evento de primeira magnitude que só é posible como produto dunha tradición poderosa e fonda desenvolvida directamente, sen intermediarios, pola xente. Eles son os verdadeiros e únicos expertos e responsables da súa xestión cultural.

Jurrus, Caretos, Volantes, Piliqueiros, Mázcaras e Sidros valeron tanto como os anfitrións Boteiros  de Viana do Bolo e Vilariño de Conso. Crearon xuntos un espazo e un tempo máxicos no que todos xuntos reforzaron quen é cada un, todos son imprescindibles.

Nesta histórica primeira edición do evento quedou patente unha verdade. Xa o temos dito: O autenticamente valioso é ser parte dunha realidade común na que cada un, co seu xeito e verdade, é imprescindible para entender a totalidade. O contrario levaría a ficar reducido á categoría de anécdota ou capricho cun valor local.

Así pois, para a SAGA foi unha honra extraordinaria a de poder sentirse partícipe da alegría desta xente, a nosa xente, e queremos agradecer o feito de que nos quixeran facer entrega dun precioso símbolo da nosa relación.  Para nos a entrega deste agasallo significa : “ A SAGA progresa adecuadamente na súa aprendizaxe”.

Así pois, xente dos Folións e Fuliós, moitas grazas por permitirnos observar, axudar, e aprender. Para iso estamos.

Eis un pequeno video montado con son ambiente do día 18 en vilariño.

Poden contemplar tamén algunhas outras imaxes no novo albúm de Pedro G. Losada para a SAGA.

https://www.facebook.com/pedro.g.losada/media_set?set=a.4967637644610.1073741867.1709266045&type=1&pnref=story


Quentando motores…e bombos. Viva o Fulión e viva o Entroido!

invitmail

Xa saben, todos temos unha cita ca cultura galega. Se o ano pasado foi a cidade de Marsella mediante o MuCEM, desta volta levamos a nosa potencia cultural a Binche, grazas ó seu extraordinario Museo da Máscara e tamén á Mons, Cidade Europea da Cultura 2015. O noso compañeiro e fotógrafo da SAGA, Pedro G. Losada ten proporcionado de novo as súas imaxes, que importantes institucións culturais e administrativas destes paises, entre outros, consideran representativas da cultura de todos os europeos.

Nun día como hoxe tomar partido pola cultura, seguir adiante e gastar cultura galega, empezando por nos mesmos, como exemplo de tolerancia e respeto faise tan importante como poucas veces o ten sido.

invitmail

invitmail2

carte de voeux - copia_page1_image1


I Mascarada Ibérica Viana do Bolo -Vilariño de Conso Día 17 e 18 Xaneiro 2015

I-Máscarada-Iberica--cartel--Tamaño-30x20--

I-Máscarada-Iberica--cartel--Tamaño-30x20--

O entroido Galego é cada día mais grande. Hai tempo que merecía un evento desta magnitude e grazas o esforzo titánico de Jorge Domínguez, especialmente, e dos membros das asociacións de Vilariño de Conso e de Viana do Bolo esto xa é unha realidade.
Se participar no entroido galego sempre é unha boa idea, nesta ocasión e dagora en adiante, facelo será ademais un acto de orgullo galego. Un orgullo aberto á todas as boas achegas e con vontade de traballar xuntos en todo o que nos une e nos fai mellores como unahparte principal da cultura Europea.

Asi precisamente o teñen considerado outros interlocutores e por iso neste ano pasado a SAGA tivo a honra de poder levar a imaxe do noso entroido a un dos mais grandes e mellores establecementos culturais de Europa, onde a calidade dos contidos do noso entroido e por ende da nosa Cultura foi obxecto de admiración e, por que non orgullo de pertencer a unha das grandes civilizacións e culturas que conformaron e conforman o panorama deste vello continente.
No xa presente 2015, e como informaremos mais adiante, estaremos tamén levando a nosa cultura galega por bandeira, no Museo de Binche, Bélxica e na Cidade Europea da Cultura de Mons, no mesmo pais.

Lembren se o desexan

https://sociedadeantropoloxicagalega.wordpress.com/2014/01/09/a-saga-aporta-parte-dos-seus-fondos-documentais-para-unha-exposicion-do-mucem-o-museo-das-civilizacions-de-europa/

https://sociedadeantropoloxicagalega.wordpress.com/2014/03/18/a-saga-e-o-museo-das-civilizacions-de-europa-e-o-mediterraneo-dende-o-26-de-marzo-ate-o-4-de-agosto-de-2014/

Os grupos que estarán presentes no gran evento de Viana e Vilariño demostran o gran catalizador de solidariedade que é o entroido. Un ideal, unha ideoloxía orientada á unión e bos sentimentos que sintetizan todo aquilo que nos fai humanos.

Imaxe e deseño do Cartaz Obra do compañeiro Pedro G. Losada (SAGA)

Está previsto que os fulións e demais grupos fagan o seu percorrido precisamente na orde na que figuran no propio cartaz.


Monografías da SAGA nº2. Imaxes da presentación no Centro Cultural Parada Justel. 5 de decembro 2014

Queremos agradecer ós veciños do Concello de Esgos e ós seus representantes a extraordinaria acollida que dispensaron á Sociedade Antropolóxica Galega SAGA, na tarde do pasado día 5 de decembro.

Unhas setenta persoas encheron a magnífica sala do Centro Cultural Parada Justel para asistir á presentación do gran traballo do compañeiro José Antonio Gavilanes, a monografía nº2 da SAGA : “Petróglifos Inéditos das Comarcas de Ourense e Allariz-Maceda”, Editado pola propia SAGA.

Efectivamente, xornadas coma esta fan que todas as horas de traballo de campo, de análise da información de escritura e de edición, estean plenamente xustificadas. Verdadeiramente os compañeiros da SAGA recibimos unha cariñosa dose de ilusión, a maiores da que levamos de serie, para seguirmos a traballar a prol da cultura de Galicia.

Moitas grazas, pois, e aquí lles deixamos unhas imaxes do acto a xeito de recordatorio.

José Antonio Gavilanes nun intre da súa ponencia

José Antonio Gavilanes nun intre da súa ponencia

 

 

 

Co alcalde de Esgos Mario Rodríguez.

Co alcalde de Esgos Mario Rodríguez.

Os compañeiros da SAGA agradecendo ó público a súa asistencia ó acto.

Os compañeiros da SAGA agradecendo ó público a súa asistencia ó acto.

A monografía nº2 da SAGA.

A monografía nº2 da SAGA.

O evidente interés dos veciños de Esgos polo seu patrimonio cultural. Grazas en nome da SAGA.

O evidente interés dos veciños de Esgos polo seu patrimonio cultural. Grazas en nome da SAGA.

 


Vídeo

Homenaxe ó señor Lourenzo da Veronza.

Prendendo o fachico

Cámara e edición Pedro G. Losada. SAGA 2012.

Nove voltas arredor da capela de San Lourenzo. Esta é, claro está, unha homenaxe a toda a xente da Veronza, no concello de Carballeda de Avia, que durante xeracións teñen decidido seguir sendo eles mesmos e grazas a iso, todos os demais galegos sabemos un chisco mais quen somos.

Homenaxe da SAGA ó Señor Lourenzo, ” O Barbeiro” facedor de fachicos na Veronza. In memoriam, coa nosa admiración e respecto. fotografías Pedro G. Losada 2012

Prendendo o fachico

Prendendo o fachico

Cambiando o lume

Cambiando o lume

Dando a cheda

Dando a cheda

Portadoras do lume

Portadoras do lume

_MG_8195 Fachica

_MG_8414 feliciano filla

Co fachico ó lombo

Co fachico ó lombo

Tras da igrexa

Tras da igrexa

Prendendo outro

Prendendo outro

_MG_8404Fachico

_MG_8248 Xa orendeu

_MG_8320 EL co Fachico

_MG_8219 fachico tocacampana

_MG_8427 Prende fachico


Imaxe

Imaxes da II Xornada sobre Música Tradicional da SAGA. Danzas e Danzantes. Casa das Campás. Pontevedra 23 de maio de 2014.

Un ano máis as portas da Casa das Campás de Pontevedra, edificio que depende da Universidade de Vigo, abríronse para acoller esta máis que merecida homenaxe que, dende a Sociedade Antropolóxica Galega, SAGA, quixemos facer ós músicos e á música tradicional de Galiza. O noso agradecemento oficial ás institucións colaboradoras (Concellería de Cultura do concello de Pontevedra e Casa das Campás da Universidade de Vigo), ós participantes e a toda a xente que por aló se achegou. Mil primaveiras máis, tamén, para a música galega.

Este foi o programa.
https://sociedadeantropoloxicagalega.wordpress.com/2014/05/18/ii-xornada-sobre-musica-tradicional-danzas-e-danzantes/

A seguir, unha escolma de imaxes relacionadas. Escollan, por favor vostedes mesmos, a música que mellor lle poida acaer ás mesmas.

Oli Xiráldez, Miguel Sotelo e Antonio Vázquez durante as II xornadas da Música Tradicional da SAGA.

XMS11

Miguel Sotelo e Antonio Vázquez (esquerda)

XMS5jpg

Luis Prego (dereita) e os demais participantes na mesa.

XMS6

De dereita a esquerda: Luis Prego, Oli Xiráldez, Antonio Vázquez e Miguel SoteloXMS7

Oli XiráldezXMS8

 Oli Xiráldez interpreta á gaita a música da danza de espadas de Redondela.

XMS9

XMS4jpg

XMS3

Miguel Sotelo